02136901510 09392235511     تهران،پیروزی، صددستگاه، کوچه ایلخان، پلاک 12، طبقه اول، واحد1

آزمایشات

Na


کد آزمایش

19


مورد استفاده

بررسی و پایش وضعیت تعادل مایعات و الکترولیتهای بدن و درمان اختلالات مرتبط با آنها


نام روش اندازه گیری

ISE


نام های مشابه

سدیم، Natrium


نوع نمونه

سرم یا پلاسمای هپارینه


حجم نمونه

0.5 میلی لیتر


نگهداری نمونه

در دمای C◦ 4 به مدت دو هفته پایدار است.


حمل و نقل نمونه

زنجیره سرد


نیازهای همراه نمونه

مشخصات کامل بیمار


راهنمای جمع آوری نمونه

نمک های لیتیم و آمونیوم هپارین به عنوان ضد انعقاد پیشنهاد می شود.از همولیز نمونه جلوگیری شود.نمونه باید سریعاً سانترفیوژ شود. در صورتیکه بیمار تحت تزریق وریدی IV)) باشد، نمونه خون را از دست دیگر بگیرد. سن و جنس بیمار در برگه ازمایش یادداشت گردد..


اطلاعات لازم از بیمار

نام و نام خانوادگی سن و جنس بیمار


معیار رد نمونه

همولیز شدید نمونه موجب رد آن می شود.


آمادگی لازم قبل از نمونه گیری

رعایت محدودیت غذایی یا مایعات ضرورتی ندارد.


اطلاعات بالینی

تست های مرتبط شامل سدیم ادرار، آلدسترون و آنتی دیورتیک هورمون (ADH) می باشد.استفاده از ضد انعقاد هپارین روی مقدار سدیم سرم و پلاسما با روش ISE تأثیر گذاشته و باعث کاهش آن می شود.سرم بیماران مبتلا به هیپرلیپمی یا هیپر پروتئینمی شدید، بسته به نوع روش انتخابی روی نتایج تأثیر متفاوتی خواهد داشت.


مقادیر مرجع

بزرگسالان: 136 - 145 mmol/L یا 136 - 145 mEq/L کودکان: 136 - 145 mEq/L اطفال: 134 - 150 mEq/L نوزادان: 134 - 144 mEq/L


تفسیر

تفسیر: علائم هیپوناترمی در درجه اول به میزان سرعت تغییر در غلظت سدیم و نه سطح مطلق آن بستگی دارد. نشانه های هیپوناترمی زمانی آغاز می شود که سطح سدیم کمتر از 125 mEq/L باشد. اولین نشانه های بیمار ضعف است. چنانچه سطح سدیم کمتر از mEq/L 115 گردد، گیجی و خستگی شدید ظاهر می شود که در صورت ادامه افت سطح آن ممکن است سبب اختلال عصبی مانند کندی ذهن و اغماء گردد. نشانه های هیپرناترمی عبارتند از: خشکی غشاهای مخاطی، تشنگی، بی قراری و اظطراب، تشدید رفلکس های بدن، مانیا و تشنج.افزایش سطح (هیپرناترمی): افزایش مصرف سدیم در رژیم غذایی یا مایعات IV، کاهش دفع سدیم در سندرم کوشینگ و هیپر آلدوسترونیسم، دفع بیش از حد آب آزاد بدن بدون جایگزینی مجدد آب مانند تعریق شدید، سوختگی های حرارتی وسیع، دیابت بیمزه و دیورز اسمزی.کاهش سطح (هیپوناترمی):کاهش مصرف سدیم: در رژیم غذایی یا مایعات IVافزایش دفع سدیم: در بیماری آدیسون، اسهال، استفراغ، آسپیراسیون نازوگاستریک، انسداد روده ای، تجویز دیورتیک، نارسایی مزمن کلیه، آسپیراسیون مایع جنب یا صفاقافزایش آب آزاد بدن: نوشیدن زیاد آب، هیپرگلیسمی، مصرف زیاد آب از راه IV، نارس


احتیاط ها

افزایش دهنده ها: جراحی، تروما، شوک، رنین، آنژیوتانسین، داروهایی از قبیل استروئید های آنابولیک، آنتی بیوتیک ها، کلونیدین، کورتیکو استروئیدها، داروهای سرفه، ملین ها، متیل دوپا، کاربنی سیلین، استروژنها و ضد بارداریهای خوراکی.کاهش دهنده ها: داروهایی از قبیل کاربامازپین، دیورتیکها، مایعات IV فاقد سدیم، سولفونیل اوره ها، تریامترن، مهارکننده های آنزیم مبدل آنژیوتنسین، کاپتوپریل، هالوپریدول، هپارین، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی، ضد افسردگی های سه حلقه ای و وازوپرسین.


مدت زمان نگهداری نمونه پس از انجام آزمایش

30 روز در دمای 20- درجه سانتیگراد