تهران، پیروزی، صد دستگاه، کوچه ایلخانی، پلاک 12، طبقه سوم، واحد 5     02136901510 02136600331 09392235511

آزمایشات

S-Protein


کد آزمایش

495


مورد استفاده

ارزیابی مبتلایان به اختلالات انعقادیارزیابی بیماران با سابقه ترومبوآمبولی وریدیتشخیص کمبود مادرزادی یا اکتسابی پروتئین S


نام روش اندازه گیری

functional assay (Diagnostica stago)، ایمونو اسی (الایزا و راکت ایمونو الکتروفورزیس)


نام های مشابه

فعالیت پروتئین S، Functional Protein S


نوع نمونه

پلاسمای سیتراته به نسبت 1 به 9 (0.2 سیترات سدیم + 1.8 خون)


حجم نمونه

ml 2


نگهداری نمونه

نمونه پلاسما را تا 4 ساعت بر روی پخ خشک و 14 روز در 40oC- می توان نگه داشت.برای استفاده مجدد از نمونه فریز شده بایستی 15 دقیقه در حرارت بن ماری 37 درجه سانتی گراد قرار داد.


حمل و نقل نمونه

زنجيره سرد


نیازهای همراه نمونه

مشخصات کامل بیمار


راهنمای جمع آوری نمونه

بعد از نمونه گیری لوله حاوی نمونه را به آرامی سرو ته کرده تا خوب مخلوط شود (حداقل 4 مرتبه).لوله های حاوی نمونه باید بطور صحیح پر شده باشد.نمونه های خارج از آزمایشگاه باید فوراً جهت انجام آزمایش یا فریز نمونه به آزمایشگاه فرستاده شود.نمونه در کمترین زمان ممکن باید سانتریفیوژ گشته و پلاسما از سلول جدا گردد.به علت آلودگی پلاکتی و ایجاد تداخل در نتایج آزمون بهتر است نمونه را دوبار سانتریفیژ گردد.برای سنجش آزمون از لوله های مخصوص به نمونه استفاده کنید و از انتقال نمونه به لوله دیگر اجتناب کنید.بهتر است خون ابتدایی گرفته شده برای اندازه گیری پروتئین s استفاده نشود. زیرا نمونه اولیه ممکن است حاوی ترومبوپلاستین بافتی باشد و در نتایج آزمون تداخل نماید.هر گونه داروی مؤثر بر نتایج آزمون را در برگه آزمایش یادداشت نمایید.


اطلاعات لازم از بیمار

نام و نام خانوادگی سن و جنس بیمار


معیار رد نمونه

نمونه سرم , تغییر نسبت سیترات به خون سایر ضد انعقادها .پلاسما به شدت همولیزه و لیپمیک مورد قبول نمی باشد.


آمادگی لازم قبل از نمونه گیری

نیاز به ناشتا بودن نمی باشد. از ضد انعقاد سیترات سدیم برای تهیه پلاسما استفاده شود. مراجعه کنندگان حداقل 10 روز قبل از انجام آزمایش از مصرف داروی کومادین (وارفارین ) بپرهیزند، زیرا کومادین موجب کاهش سطح پروتئین s می گردد.


اطلاعات بالینی

پروتئین S یک پروتئین وابسته به ویتامین K می باشد که به عنوان کوفاکتور پروتئین C عمل می کند. سطح پایین پروتئین S به هنگام بارداری به تنهایی عامل ترمبوز نمی باشد. چنانچه بیمار دچار کمبود پروتئین S یا C باشد، خانواده بیمار را نیز تشویق به انجام آزمایش کنید، زیرا آن ها نیز ممکن است دچار کمبود باشند.اختلالات کبدی، درمان با ضد انعقاد خوراکی و آسپارژیناز موجب افزایش پروتئین S کمپلکس و کاهش پروتئین S آزاد می گردد. کمبود های پروتئین S اکتسابی خیلی شایعتر از کمبود های مادرزادی می باشد.


تفسیر

تفسیر: پروتئین s به عنوان کوفاکتور پروتئین C در عمل غیر فعال سازی فاکتور های پنج و هشت انعقادی نقش دارد. پروتئین s به دو شکل آزاد و کمپلکس متصل به پروتئین C4b کمپلمان وجود دارد که تنها فرم آزاد آن فعالیت کوفاکتوری دارد. کمبود پروتئین s به صورت اَتوزوم غالب به ارث می رسد. کمبود آن به دو شکل هتروزیگوت و هموزیگوت باعث ترومبوز مکرر سیاهرگی (وریدی) و آمبولی ریه می گردد. در بیماران تحت درمان با هپارین، کومادین و دیکومارول پروتئین s کاهش می یابد. کمبود پروتئین s به دو شکل مادرزادی و اکتسابی وجود دارد وجود دارد. کمبود مادرزادی پروتئینs سه تیپ دارد. در تیپ I مادرزادی پروتئین sآزاد کاهش یافته و فعالیت عملکردی پروتئین S نیز متقابلاً کاهش می یابد. پروتئین s توتال نیز کاهش می یابد. در کمبود مادرزادی نوع II (IIb) پروتئین s، سطح آنتی ژن توتال و آزاد پروتئین s نرمال می باشد، اما فعالیت عملکردی کاهش می یابد. و در نوع III (IIa) سطح پروتئین توتال s طبیعی است اما سطح پروتئینs آزاد و همچنین سطح فعالیت کاهش می یابد. در بیماران با کمبود اکتسابی پروتئین s آزاد مرتبط با افزایش فرم کمپلکس (متصل به پروتئین


احتیاط ها

کمبود پروتئین c در درمان با ضد انعقاد کومادین مشاهده می شود. همچنین هپارین ( 1u/ml<) موجب افزایش کاذب در نتایج آزمایش می گردد.سطح بالای فاکتور 8 انعقادی (250%<) ممکن است منجر به کاهش کاذب فعالیت پروتئین c گردد. ضد انعقادهای لوپوسی (Lupus anticoagulants) موجب افزایش کاذب پروتئین S می گردند. بارداری و داروهای ضد بارداری های خوراکی باعث کاهش پروتئین S می گردد. در بیماران دارای فاکتور پنج لیدین مقادیر منفی کاذب مشاهده می شود. غلظت ناهمگون سیترات می تواند بر میزان فعالیت پروتئین S اثر گذار باشد.


مدت زمان نگهداری نمونه پس از انجام آزمایش

7 روز در دمای یخچال